Atrakcje

Filtruj:
  |  Odsłony: 1385

Drewniany kościół pw. św. Andrzeja z 1750r – Mąkolno

(Zabytki sakralne)

      
Mąkolno Wielkopolska Wschodnia Polska
Obecnie istniejący kościół parafialny p.w. św. Andrzeja Apostoła został wzniesiony w la¬tach 1749-1750. Jest to budynek drewniany, konstrukcji zrębowej, wzmocniony lisicami, jednonawowy, z węższym i niższym prezbiterium zamkniętym wielobocznie. Sufit drewnia¬ny. Dach dwuspadowy z wieżyczką na sygnaturkę. Gruntowny remont przeprowadzono w 1894 r. Kościół odrestaurowany wewnątrz w 1900 r. Znaczne prace remontowe wykonano także w latach siedemdziesiątych XX w. oraz konserwatorskie w 1995 r. W 1990 r. dobudowano symetrycznie przedsionek. W 1998 r. wymieniono pokrycie dachu z blachy na gonty. Ściany wewnętrzne i sufit pokryte polichromią neobarokową (na suficie tajemnice różańcowe) z 1900 r., wykonaną przez Aleksandra Przewalskiego. W ołtarzu głównym znaj¬duje się pochodzący z 2. pół. XVII w. obraz (w srebrnej sukience z tegoż czasu) Matki Bożej z Dzieciątkiem. Konserwację obrazu oraz sukienek przeprowadzono w latach 1985-1987. W ołtarzach bocznych obrazy: św. Józefa, św. Stanisława BM, św. Andrzeja Ap., św. Walentego. W kościele znajdują się ponadto: malowany na desce barokowy obraz Świętej Rodziny oraz klasycystyczna chrzcielnica z 1800 r., rzeźbiona i polichromowana. Chór muzyczny, opartyna dwóch słupach, restaurowany w 1900 r., a na nim instru¬ment muzyczny z tegoż czasu. Na cmentarzu grzebalnym kaplica grobowa Walewskich, wybudowana w 1845 r., wstylupóźno klasycystycznym. Odnowiona i przystosowana do użytku publicznego. W czasie okupacji kościół stał zamknięty przez Niemców od 19 VII 1941 do 27 I 1945 r. Wewnętrzny wystrój uległ poważnej dewastacji. Zniszczono znaczną część sprzętów litur¬gicznych, a także sześć krzyży przydrożnych i sześć kapliczek maryjnych. Proboszcz ks.JanGąsowski sprawował duszpasterstwo do 19 VII 1941 - do usunięcia go przez Niemców. Potem nie było już oficjalnego dusz¬pasterstwa.
  |  Odsłony: 1964

Kościół Parafialny P.W. ŚW. JADWIGI w Lubstowie

(Zabytki sakralne)

      
Lubstów Wielkopolska Wschodnia Polska
Kościół zbudowano na miejscu poprzedniego w 1534 r. z fundacji Jana i Bartłomieja Lubstowskich w stylu późnogotyckim z wieloma elementami Renesansu. Restaurowany w 1753 roku (przebudowa prezbiterium) przez majstra murarskiego i cieślę Hermana Cyglera dla Rafała Radojewskiego ówczesnego dziedzica Lubstowa. W miejsce wieńczącej prezbiterium absydy postawiono ścianę prosta. W 1759 r. Rafał Radojewski zlecił odrestaurowanie całego kościoła zmieniając styl gotycki na barokowy. Pochodzący z tamtych czasów rokokowy wystrój wnętrza dobrze harmonizuje z zewnętrznym kształtem świątyni. Obok zbudowano dzwonnicę. Szczyt elewacji zachodniej o falistym wykroju rozczłonkowany laskowaniem i trzema kondygnacjami uskokowych wnęk arkadowych, na osi portal ostrołukowy (obecnie w kruchcie) nad nim okna okrągłe i fragmenty fryzów z cegieł układanych na kant. Dach dwuspadowy kryty dachówką, w 1992 r. blacha. Kościół otacza murowany niezbyt wysoki parkan. Brama wyjściowa znajduje się w dzwonnicy, do której przylegają dwa niewielkie pomieszczenia. Całość murowana z cegły.
  |  Odsłony: 1574

Pałac w Brzeźnie

(Pałace)

      
Brzeźno Wielkopolska Wschodnia Polska
Najwcześniejsze wiadomości o Brzeźnie pochodzą z XII wieku, jako miejscowości słynącej z dużych pokładów kamieniołomów piaskowca. Pierwsze notatki o właścicielach pałacu pochodzą z roku 1843. W tymże roku właściciele Leon i Rafał Brzechwowie wraz z Józefą Brzechwową z domu Wygnanowską sprzedali posiadłości Brzeźna Piotrowi i Mariannie Trzebuchowskim. Już w roku 1844 Trzebuchowscy majątek ten odstąpili Stanisławowi Mrowińskiemu. W 1852 r. prawo własności nabył hr. Mikołaj Gurowski, natomiast w 1856 r. prawo własności dóbr Brzeźna nabył Antoni Morzycki, jednoczesny posiadacz majątku Ruszkowa k. Kościelca. Morzycki był ekonomistą i działaczem społecznym, pochodzącym z rodziny szlacheckiej z Kujaw herbu MORA. W 1875 r. A. Morzycki majątek Ruszkowa i Brzeźna podzielił pomiędzy żonę i trzy córki. Brzeźno wraz pałacem otrzymała córka Kazimiera z Morzyckich wraz z mężem Władysławem Sokołowskim. Na skutek nieudanego gospodarowania Sokołowscy majątek Brzeźno w 1907 r. sprzedali Marcelemu Bolesławowi Lisowskiemu - najbogatszemu w tych czasach ziemianinowi z Kujaw. W 1932 r. M.B Lisowski prawo własności wraz z pałacem przekazał swojemu synowi Józefowi Lisowskiemu, który w Brzeźnie mieszkał do 1940 roku. Autorka pamiętnika Anna Skarbek – Sokołowska, żona Witolda Sokołowskiego podaje, że pałac zbudował w II połowie XIX wieku Władysław Sokołowski w miejsce istniejącego wcześniej małego, trzypokojowego domku mieszkalnego. W czasie okupacji hitlerowskiej, po 1939 roku, majątek ziemski wraz z pałacem przeszedł w ręce niemieckie. W pałacu zamieszkał Niemiec o nazwisku Bryczke, który dysponował całymi dobrami oraz rządził mieszkańcami wsi. W pałacu mieszkały dwie rodziny niemieckie. Po zakończeniu II wojny światowej, w 1945 r., w następstwie reformy rolnej dobra ziemskie rozparcelowano i ziemię otrzymali miejscowi chłopi, a pałac przeszedł na własność państwa. Część pałacu przeznaczono na szkołę i już w lutym 1945 r. rozpoczęto w nim naukę. Przed II wojną światową szkoła mieściła się w budynku dworskim w parku, przy drodze krajowej nr 92, jadąc w kierunku Konina – obecnie polanka. Po wojnie szkoła zajmowała środkową część pałacu, a pierwszym kierownikiem szkoły był Stanisław Szubiński. Funkcję tę pełnił do 1963 roku. W tymże roku wiosną, jeszcze pod kierownictwem St. Szubińskiego, przeprowadzono pierwszy remont pałacu. Podczas prac remontowych zlikwidowano wszystkie zewnętrzne części zabytkowe budynku, tzn. werandę piętrową, przybudówkę na werandzie parterowej, wysunięty dach, przystrojone okapniki itp. Założono nowy dach i wymieniono część stropów II kondygnacji. Od 1 sierpnia 1963 r. funkcję kierownika szkoły objął Józef Zając. W latach 60-tych budynek uległ wyraźnemu zniszczeniu. Stopniowo odpadała elewacja zewnętrzna, pękła ściana od strony zachodniej i zniszczeniu uległy podłogi oraz stolarka okienno – drzwiowa. Mury pałacu dotknęła wilgoć i pozornie wydawało się, że największym zagrożeniem jest baszta. Józef Zając koniecznością remontu zainteresował Komitet Rodzicielski. Wiele pisemnych wniosków i osobistych rozmów nie dało pozytywnych skutków. W związku z tym w 1973 roku dyrektor szkoły wywiesił na murach budynku tabliczki z napisami: „Uwaga – zagraża niebezpieczeństwem”. W konsekwencji Wydział Oświaty w Koninie zamknął szkołę, a władze państwowe poleciły rozebrać pałac. Od września 1974r. uczniów klas V – VIII dowożono do Szkoły Podstawowej Nr 1 w Koninie, a dla uczniów klas I – IV wynajęto prywatny budynek u Edmunda Grajka w Brzeźnie. Gminny Dyrektor Szkół J. Zając uzyskał zgodę w Kuratorium Oświaty i Wychowania na wydanie zlecenia na opracowanie dokumentacji na remont szkoły. Dokumentację przygotowywano przez trzy lata i kosztowała 1 546 000 złotych. Od 1 września 1982 roku funkcję dyrektora szkoły objął mgr Lucjan Strzelecki. Remont rozpoczęto w lutym 1984 roku, a zakończono w styczniu 1988 roku. Ogólny koszt wynosił 64 miliony złotych.
  |  Odsłony: 1387

Park w Brzeźnie

(Parki)

      
Brzeźno Wielkopolska Wschodnia Polska
Powstał za czasów właścicieli ziemskich i zlokalizowany jest po prawej stronie zabytkowego pałacu. Jego powierzchnia wynosi ok. 15ha. Przeważają białe brzozy, ciemnozielone świerki i jawory. Sprowadzone i zasadzone były również drzewa nieznane w tej okolicy, które obecnie stanowią pomniki przyrody tj. platan i glidiczja trójcierniowa. Park został odrestaurowany przez firmę SIMAAN w roku 2008. Z parku korzystają głównie mieszkańcy Brzeźna i osiedla Wilków. Na terenie parku zlokalizowana jest infrastruktura rekreacyjno-sportowa z której głownie korzystają uczniowie Szkoły Podstawowej i Gimnazjum w Brzeźnie.
  |  Odsłony: 2065

Strzelnica sportowa w Potażnikach

(Obiekty sportowe)

      
Brzeźno Wielkopolska Wschodnia Polska
Strzelnica powstała w 1999 roku w celu doskonalenia umiejętności strzeleckich członków Polskiego Związku Łowieckiego. Obiekt wyposażony jest w stanowiska, na których można rozegrać pełen wielobój myśliwski. Wielobój myśliwski składa się z czterech konkurencji śrutowych i dwóch kulowych gdzie w sumie można zdobyć 500 punktów. Kompletna infrastruktura zapewnia możliwość odbywania się zawodów strzelectwa myśliwskiego o zasięgu regionalnym (obszar byłego woj. Konińskiego) jak również ogólnokrajowym (Zachodnia Liga Strzelecka). Obiekt jest udostępniany zainteresowanym na zasadach określonych przez zarządzającego strzelnicą sportową.